Istorija Nije
da se hvalimo, ali postoje dokazi da je selo postojalo još
 za
vrijeme rimskog carstva (mramorne ploče dimenzija 180x50x180, ostaci
groblja, vjerovatno keltskog, kao i mramorje nađeno u Stojičićima). U
centru medne je bilo hrišćansko naselje. Postoji portal sa rimskim
slovima, ploča je odnesena u Banja Luku poslije II svjetskog rata,
a takođe se i danas mogu pronaći cigle, dimenzija 25x30x6 koje su služile
kao trotoar.
Za vrijeme bosanskog perioda, na granici
Slatine i Medne, sagrađena je tvrđava Prizren. Kad su Turci krenuli
osvajati Bosnu, skoro bez otpora su dosli do Krajine (kažu, Bosna
je pala šapatom). Kad su došli do Jajca, otpor im je pružio Stjepan
Tomašević. Turci su ga gonili do utvrde Ključ, najvjerovatnije
su išli iz tri pravca: jedna kolona je išla preko Sitnice i Ratkova,
druga preko Mrkonjić-Grada a treća preko Gerzova, Medne i dolinom
Sane. U to vrijeme Mrkonjić-Grad nije jos nastao, već je postojao grad Kula. Mrkonjić su kasnije osnovali Turci, pod nazivom Varcar Vakuf (džamijska imanja). U selu Kopljevići su tokarili turski kopljanici a između Baraća i Došlova je boravio turski car (voda koja izvire na tom mjestu je nazvana Carevac). U Mednoj je osnovana stanica, napravljen je čardak gdje se sakupljala trećina za turske begove. Begovi su bili ključki, bihaćki, travnički, zavisno od toga koji beg prokocka svoje imanje. Posljednji begovi su bili ključki Filipovići. Medna je takođe aktivno učestvovala
u BiH ustanku (nevesinjska puška). U četnicima Goluba Babića je učestvovao
Milan Lukić. Na početku NOB-a, Medna je pripala pod nadzor četničkog vojvode Uroša Drenovića sa Sitnice (bio je učitelj u Baraćima i kraljev oficir). Mednu su kontrolisali četnici sve do Uskrsa 1942. godine kad su došli domaći partizani, a poslije njih Sandžaklije kojima je komandovao Čedo Drulović. Od tada, Mednu su kontrolisali partizani. 1942. godine, sa Crnogorcima su otišla 72 odrasla Medljanca, a vratila se samo dvojica. 1943. godine od Medljanaca je formiran bataljon vojske, dok je u četnicima bilo petnaestak ljudi. U toku rata nije bilo obračuna između četnika i partizana. Ustaše su par puta ulazile u selo, u junu 1941. su odveli popa Nebojšu Kondića iz Banja Luke. |
|
||
